De onderstaande foto straalt uit hoeveel Jos voor velen in zijn omgeving betekend heeft. Het liedje ‘Je krijgt die lach niet van mijn gezicht’ is zeker op hem van toepassing.
Meer dan zestig jaar heeft SV Lierop van hem mogen genieten. Jos bleek een topsporter in de goede zin van het woord. Een talentvolle voetballer, een prima keeper, maar bovenal de sportiviteit zelve. Hij speelde dertien jaar in het eerste elftal en schijnt niet één gele of rode kaart gekregen te hebben. Goede voetballers hebben geen overtredingen nodig. Goede trainers hebben ook geen papieren nodig. Jos was drie jaar lang trainer van de selectie zonder de benodigde diploma’s. Maar hij maakte het 1e elftal wel kampioen.
Jos was een echt verenigingsmens op wie altijd een beroep gedaan kon worden. Samen met zijn maatje Henk Bennenbroek trainde hij jarenlang jeugdteams. Ze kregen de bijnaam ‘Puk en Muk’. Jos was een doener, of
het nu ging om een wedstrijd fluiten, meewerken aan de verbouwing of Harry assisteren bij het oliebollen bakken, dat maakte niet uit. Ook zat hij graag op donderdagavonden aan de ‘stamtafel’ om alle verhalen van
vroeger en van heden te herbeleven met zijn voetbalmaten. Hij deed het allemaal, met een lach op het gezicht.
Wij wensen alle nabestaanden heel veel sterkte toe met dit verlies.
Bestuur SV Lierop
