Verslag jubileum weekend veteranen

Vrijdag 24 augustus

Klik hier voor de foto's van vrijdag.

Vrijdag 24 augustus was het dan zo ver, het grandioze feest van het 40-jarig jubileum van de veteranen van SV Lierop kon beginnen. De organisatie had een programma voor het hele weekend in elkaar getimmerd en iedereen keek er al lang naar uit.

We zouden aftrappen met een Ladies Night. Maar ja, wat is een Ladies Night? Een Night vóór Ladies? Een Night ván Ladies? Of een Night mét Ladies? De organisatie was in nevelen gehuld. Niemand mocht weten wat er ging gebeuren. Ietwat nieuwsgierig meldde iedereen zich bij het voetbalveld. Het enige wat we wisten, is dat we een fiets mee moesten nemen. De mannen gingen als eerste. Op de fiets naar Someren en dan sightseeing Someren. Sommige plekken hebben ze wel drie keer gezien, maar dat mocht de pret niet drukken. Ondertussen wisten ze nog steeds niet waar ze naar toe gingen. Uiteindelijk stopten Gino en Albert dan toch maar eens een keer en wel bij Restaurant Onder de Panne. De eindbestemming.

Na een welkomstwoord van voorzitter Gino, bleek wat de bedoeling was. Ze moesten de vrouwen een hele avond IN DE WATTEN LEGGEN! Nu hebben de mannen daar op zich geen moeite mee, maar dit was toch andere koek. Koken, opdienen, voor de drankjes zorgen, alles weer ophalen en afwassen, de hele rataplan. En niet zomeer een dineetje, nee maar liefst een 7-gangendiner!

De vrouwen waren ondertussen onder de bezielende leiding van Huub en Danny ook met de fiets op pad. Hier echter geen sightseeing Someren, maar hup, meteen naar het terras. Na een drankje vervolgden zij hun tocht naar het mannenrestaurant. De mannen hadden ondertussen al een leuk geel schortje om gekregen en stonden de vrouwen al op te wachten met een roosje. De verrassing voor de vrouwen was compleet. Gelukkig lukte het iedereen om het roosje aan de eigen vrouw te geven.

Toen kon ploeg 1 aan de slag met het 1^e voorgerecht. ‘Veul gruun en un bietje vlis’. Na enige aanloopprobleempjes was het een geoliede machine in de keuken. Het wilde eigenlijk niets zeggen. Bij het opdienen was het nog wel een wedstrijd wie de meeste bordjes kon dragen. Vooral Felix was hier bedreven in, maar hij verloor nogal eens wat bestek. Toen ploeg 2 voor het 2^e voorgerecht. ‘Veul gruun en un bietje kaas’. Het leek wel of ze aan het Sonja Bakkeren waren. De vrouwen waren er dol op, maar de mannen begonnen toch al wat meer te zuchten en te steunen. ‘Wor blie d’n friet?’ Dan het 3^e voorgerecht. Eindelijk iets warms, je kan gerust zeggen, iets heets. Ik weet niet wat voor soep het was, maar hij was lekker en vooral heel heet. Ploeg 3 had het vuurtje al goed opgestookt.

Dit vuurtje werd even later nog wat heter opgestookt, want onzen Albert had weer eens iets bedacht. Wat bleek nou? Op een gegeven moment komt de blondine van achter de bar [de assistent-tapper] de keuken binnen gestormd. Helemaal over haar toeren: ‘D’r lupt d’r inne in zin bloute kont’. Tja, als je een echte Ladies Night wilt hebben, dan hoort er dat natuurlijk ook gewoon bij. De poppen waren aan het dansen. De dames waren helemaal onder de indruk en raakten er maar niet over uitgepraat.

De mannen bleven onverstoorbaar en gingen rustig verder met gang 4. Het enthousiasme werd steeds groter. ‘Shit, ik mag nie mee bakke, d’r zain mèr 3 panne’ Het volgende gerecht was toast met champignons en tomaat. Dit viel natuurlijk weer in goede aarde bij de vrouwen. Maar de mannen werden steeds ongeduriger. ‘Wai wulle vlis, wor blieve de friekendelle?’ Bij de 5^e gang was het dan toch eindelijk raak. Vlees. Geen frikadellen, maar wel een overheerlijk spiesje met een uitstekende smaak en met zorg bereid. Toen bij de 6^e gang er ook nog een puntzak friet aankwam, waren ook de mannen stil. Hè, hè, da’s wel lekker na dat harde werken. Bij de 7^e gang schiepen de mannen een toetje. IJs met van alles erbij, een waar kunstwerk.

De dames hadden met volle teugen genoten van de hele avond en raakten er maar niet over uitgepraat. ‘Dè maade gellie wel us wa mèr doe, zou-e’ Het was inderdaad een prachtige avond. Mooi weer, de hele avond op het terras, lekker eten en veul gezellig. Het kon gewoon werkelijk niet mooier. Maar of voor iedereen de avond al was afgelopen? Da’s niet bekend, want toen de voorzitter afsloot met de woorden ‘Ik hoop dat de mannen jullie hebben verwend’, riep er al meteen iemand ‘Dè kump nog!!’.

Zaterdagmiddag 25 augustus

Klik hier voor de foto's van zaterdag

Op zaterdagmiddag was de jeugd aan de beurt. Samen met het jeugdbestuur was een voetbal- en korfbalparadijs opgesteld. Gelukkig werkte het weer weer helemaal mee en onder een stralend zonnetje konden een dikke 100 jeugdleden zich uitleven op de spellen. In teams en individueel streden de spelers om de meeste punten. In de kantine had Ton voor de nodige versnaperingen gezorgd en langs de lijn werden de kinderen vermaakt door clown Ronaldinho. Hij maakte de meest leuke dingen van ballonnen. Ook liep er een speciale gast rond. Coen Dillen jr. Zijn vader is vooral bij de oudere liefhebbers bekend, want het Kanon was een echte goalgetter. Nog steeds is hij topscoorder in de eredivisie met het meeste aantal doelpunten in één seizoen.

Van elk team mochten de twee spelers met het meeste aantal punten meedoen aan de superfinale. Een penaltywedstrijd op onze eigen veteranendoelman Hans. Normaal is hij onverslaanbaar bij penalty’s, maar dit keer was het toch andere koek. Het zit wel goed met de toekomst van Lierop. De ballen vlogen Hans om de oren en hij kon duiken wat hij wilde, maar die ballen in de kruising, daar kon hij niet bij. Na drie ronden waren er nog 2 spelers over, welke de ballen er loepzuiver in hadden geknald. Ook de 4^e ronde had Hans geen kans op de inzetten van Ralf van de Laar en Christian Meier. In de 5^e ronde viel de beslissing. Christian kende geen zenuwen en weer moest Hans vissen. Bij de bal van Ralf gokte Hans echter per ongeluk goed en dus was Christian de grote winnaar!

Coen Dillen jr had inmiddels de hele middag zijn ogen goed de kost gegeven. Hij koos 3 talentvolle jeugdspelers uit, welke op hem de meeste indruk hadden gemaakt. Dit waren Sjoerd Hooglugt, Lindie van Berlo en Hidde Maas. Na loting ging uiteindelijk Sjoerd er vandoor met het prachtige originele shirt van Jong Oranje, gesigneerd door alle spelers. Ook alle andere deelnemers gingen natuurlijk niet met lege handen naar huis. Daar zorgen de veteranen wel voor.

Zaterdagavond

Klik hier voor de foto's van zaterdag

Op zaterdagavond stond de grote feestavond voor alle leden van de veteranen op het programma. In de versierde kantine werden alle leden ontvangen met een glas champagne en werd er getoast. Onder het genot van de nodige drankjes (Zonder kaas, want die stond nog niet op tafel) werden weer de nodige ouwe koeien uit de sloot gehaald. De organizassie had ook voor het nodige vermaak gezorgd. Zo trad een ADHD-er op als bandparadist. Natuurlijk werden er weer de nodige spelers op de stoel van die sprinkhaan getrokken en kwamen JR Ewing en Ivanhoe ook even langs. Ivanhoe was echter af en toe de weg kwijt. ‘Zu moete me nie minnen bril afvatte, want dan zie ik dus heulemoal niks mir’ .

De billen van Albert waren natuurlijk nog steeds het gesprek van de dag. De dames raakten er nog steeds niet over uitgepraat: ‘òòòh, wa errug, hij ston langs me en ik ha niks gezie, tot tie wegliep’ en ‘hai ha zu uurst wel us maage schère’.

Na weer de nodige drank (Waar bleef de kaas?) was de volgende artiest aan de beurt. Zanikker Cees Verhulst uit Goal. Hij vertelde dat hij persoonlijk door Huub was uitgenodigd ‘veur unne fistaovond van de bejaarde, d’n ouwe hap’. Huub, Huub, dat is zo toch geen stijl. Gelukkig kwam de boemerang keihard terug, zoals jullie zo dadelijk zullen zien. Cees vertelde er namelijk lustig op los over zijn jeugd en familie. Hij raakte maar niet uitgepraat over het gezin met 14 kinderen. Op een gegeven moment vertelde hij over hoe zijn vader het toch voor elkaar had gekregen om zoveel kinderen te maken. Hij had het over een prestatieverhogend middel en toen werd Marietje Hofland wel opvallend nieuwsgierig ‘Hoe heit dè spul?’ Tja Huub, voor het geval je het bent vergeten, je gaat naar de apotheek en vraagt dan naar: BIOVITRIN. Ik zou het alleen niet zo hard roepen als jullie Marietje!

Ondertussen ging het drinken natuurlijk gewoon door (Nog steeds geen kaas) en kwam de vaste ploeg weer langs voor de loterij. Hier kan ik heel kort over zijn, hoeveel lotjes je ook koopt, Theo Peeters gaat toch altijd met de meeste prijzen naar huis.

Diep in de nacht werd de avond afgesloten met de bekende friet en frikadellen, waarna iedereen zich naar huis begaf, want het was morgen weer vroeg dag.

p.s. De kaas? O ja, die lag nog bij Huub in de koelkast!

Zondagmorgen 26 augustus

Klik hier voor de foto's van zondag

Het was weer vroeg dag, want om 10 uur was er een speciale mis voor de veteranen in onze Koepelkerk. Alle veteranen met aanhang en kinderen waren weer keurig op tijd present. De pastoor had gezorgd voor rood-witte bloemen op het altaar en in zijn preek ging hij speciaal in op het voetbal. Dit sloot helemaal aan bij de spreuk van de veteranen. Voetballen doe je niet tegen elkaar, maar met elkaar.

Na de mis was het op naar het Jagershuis voor een uitgebreid ontbijt met spek en eieren. Ook hier was het weer bijzonder druk. Het was echt zoeken om nog ergens een plaatsje te vinden. Het was lekker en veul, als dat maar goed gaat vanmiddag bij het voetballen.

Zondagmiddag wedstrijd Veteranen SV Lierop – Lierop 3

Klik hier voor de foto's van zondag

Bij een jubileum hoort natuurlijk ook een jubileumwedstrijd. Uit alle elftallen van Lierop was het elftal uitgekozen, wat het dichtste in de buurt komt van de veteranen. De keuze viel op het 3^e, qua gemiddelde leeftijd misschien nog wel ouder dan de veteranen. Het begin van de wedstrijd was voor het 3^e. Ze wilden zich natuurlijk niet laten kennen tegen die oudjes. De enkele mogelijkheden op kansjes die ze kregen werden genadeloos afgestraft en met de rust stond het 0-2. In het begin van de 2^e helft waren de rollen echter omgekeerd. De ene aanval na de andere van de veteranen rolde over het veld. We zullen het maar niet te lang over de kansen hebben, maar er zaten enkele hele grote bij. Gelukkig wisten ze er wel twee in te prikken. De verdediging van het 3^e werd twee keer helemaal uit elkaar gespeeld en Guido en Patrick wisten wel raad met de intikkers. Knappe goals. Het leek wel of de veteranen de pot op conditie binnen zouden slepen, maar helaas. Een oude voetbalwet gaat nog steeds op: als je zelf de kansen niet maakt, dan weet de tegenstander er altijd wel een te maken. En zo ook bij deze wedstrijd. Na een boeiende wedstrijd kon Rien affluiten bij een 2-4 eindstand.

Tijd voor de 3^e helft met het 3^e!

Zondagmiddag receptie

Klik hier voor de foto's van zondag

Na de wedstrijd stond de officiële receptie op het programma. En officieel werd het. De 6 jubilarissen werden eerst door voorzitter Gino in het zonnetje gezet. Francien Manders, Frans Aben, Piet Raimakers, Geert Hurkmans en Piet van de Ven werden gehuldigd voor het 40-jarig lidmaatschap. Jonkie Frans van de Zanden is er al 25 jaar bij. Na de speech van Gino was het de beurt aan de vertegenwoordigers van de Federatie. Ook zij huldigden de jubilarissen met speeches en cadeaus.

Inmiddels was de kaas van gisterenavond ook opgedoken. Huub was op zoek naar de Biovitrin geweest en uiteindelijk had hij in de koelkast de kaas aangetroffen. Op het terras voor de kantine werden weer flink herinneringen aangehaald. Zeker toen de fotoboeken van lang vervlogen tijden op de tafel kwamen moest er aardig in het geheugen worden gegraven.

Aan elk feest komt een einde, zo ook aan dit feest. Het was in één woord GRANDIOOS! De organisatie was perfect, het weer zat mee, iedereen heeft genoten.

Rest mij nog een speciaal woord van dank aan de organizassie. Allereerst Gino. Als voorzitter van onze club heeft hij een hele rij speeches gehouden. Je moet het toch maar weer elke keer doen. Chapeau. Dan Danny. Hij hield maar niet op met dat fototoestel. Joop van Tellingen was er niets bij. Maar het resultaat mocht er zijn, de foto’s waren prachtig. En dan Huub. Wat heeft die mens genoten. Je had hem moeten zien toen hij met alle dames aan kwam zetten op vrijdagavond. Hij glimde aan 7 kanten. We zullen hem echter nog lang herinneren aan de Biovitrin. Last but nog least. Albert. De vrolijke noot(en) van het stel. Hij zorgde toch wel voor één van de vele hoogtepunten van het weekend (of moeten we het eigenlijk meer zien als een dieptepunt?) Het zal nog lang gaan over de billekes van Albert. Ik weet zeker dat daar in 2017 bij het volgende jubileum nog over wordt gesproken.

Allevier, heel hartelijk bedankt!!

Op naar de vijftig met deze springlevende club!

Op naar 2017 voor het 50-jarig jubileum!